Het goede voorbeeld…

24 november 2014 Uit Door Stephan Nagel

IJsselmeervogels
Afgelopen vrijdag heeft iedere Rooie het wel gelezen of gehoord: het artikel over het mogelijk wankele hoofdsponsorschap bij IJsselmeervogels dat was te lezen in De Bunschoter. Ik vind het ongehoord dat iemand die pretendeert clubman te zijn, het presteert om ‘zijn club’ in een zodanige (media)positie te brengen. Vandaar vandaag het bewijs dat mijn kijk op de wereld meer omvat dan mijn zienswijze op de nieuwe job.


Over de inhoudelijke (on)waarheden ga ik het niet eens hebben. Wat er onderling tussen club en sponsor plaastvindt is iets wat ik voorbehouden vind aan sponsorcommissies, accountmanagers, salesmanagers en andere mensen in dat straatje. Dat het aspect sponsoring een wezenlijke levensader vormt van zo ongeveer elke amateurclub die een beetje meedoet, is bovendien alleen nieuws voor mensen die 30 jaar in een ei hebben geleefd.

Nee, ik houd het in mijn eigen hoekje: Het hoekje ‘media’, ‘verantwoordelijkheid’ en ‘perceptie’. Een mooie samenbinder van dit woord: ‘pers-ceptie’. En op dat vlak ben ik boos en teleurgesteld. Een mederooie vatte het goed samen: “Rancune + Chantage = een hele slechte mix.”.

Cultuur
Bij IJsselmeervogels bestaat namelijk de cultuur dat alle kritiek en onrust maar op straat moet worden gelegd. De kiem daarvan ligt mogelijk bij enkele mensen achter de supporterssite (“Hamlappen in de aanbieding”, n.a.v. het slechte presteren van toenmalig trainer Harry van den Ham”), maar geheel aansluitend in de Nederlandse cultuur wordt alles harder en persoonlijker. Helemaal met de komst van social media.

Ik vind het dan ook ongehoord dat een (rancuneuse) vrijwilliger met een grote verantwoordelijkheid een podium krijgt -of neemt- om onrust te creëren en zichzelf te verhogen. Wie denkt dat ik daar slechts 1 of 2 personen mee bedoel heeft het mis. Lees de recente AD/Amersfoortse Courant-en en Voetbal International er maar op na. Ook nog zittende vrijwilligers verdienen hierin absoluut niet de schoonheidsprijs. Wie de schoen past trekke hem aan.

Alternatieven?
Met het recente media-optreden van enkele vrijwilligers heeft het imago van IJsselmeervogels een flinke deuk opgelopen. De gebeurtenissen (o.a. ontslag Corneille) hebben daar een aandeel in, maar het verdere gedrag des te meer. Er moet wat dat betreft meer gedacht worden vanuit het belang “Dien ik hiermee IJsselmeervogels?”

Als je vanuit dat, bijna afgod-achtige perspectief, naar je vrijwilligerswerk kijkt, dan ben ik er van overtuigd dat de Rooie wereld ‘a better place’ kan worden. Alleen via die weg kunnen de spreekwoordelijke rijen gesloten worden. Nieuwe sponsoren zullen zich immers ook wel achter de oren krabben met al die ‘media-aandacht’. De pers heeft immers als doel om zoveel mogelijk kranten te verkopen. Die smullen van smeuïge verhalen! En die dope-club -die het qua media-gogme momenteel overigens slimmer doen dan Rood- trouwens ook.

Ik moedig sponsoren en leden daarom van harte aan om hun verstand te gebruiken en lid te worden en/of te blijven van de mooiste club van Nederland. Je moet immers soms een dip hebben om het succes weer ten volle te kunnen beleven. Om die reden ben ik vanaf vorige week weer lid van IJsselmeervogels. En ben ik het weer volledig eens met het beleid. Ook als ik het niet ben.

Stephan Nagel